Na de pijnlijke 0-5 nederlaag van vorige week tegen ARC was Legmeervogels vastbesloten om zich te herpakken. De ploeg van trainer Jack Honsbeek begon sterk aan het seizoen met twee overtuigende zeges, maar kreeg in Valkenburg te maken met een taaie opponent: Valken ’68, een team dat bekendstaat om zijn fysieke kracht en opportunistische speelstijl.
Wat een perfecte revanche had kunnen worden, eindigde in frustratie: een 3-3 gelijkspel, nadat de Uithoornaars tot diep in de tweede helft op koers lagen voor de volle buit.
Valse start na opstellingproblemen
De voorbereiding op het duel verliep verre van ideaal. Vrijdagavond kreeg Honsbeek een telefoontje van vaste kracht Nicolai Hooiveld, die zich afmeldde. “Dat was zuur,” aldus de oefenmeester. “We hadden de hele week getraind op een bepaald patroon, en dan moet je op het laatste moment improviseren”, zo zei Honsbeek tegen Rick FM.
Die rommelige voorbereiding vertaalde zich direct naar het veld. Legmeervogels begon slap aan de wedstrijd en keek na twaalf minuten al tegen een 1-0 achterstand aan. “We werden kinderlijk eenvoudig uitgespeeld,” gaf Honsbeek eerlijk toe. “Ik hield m’n hart vast, want het was een slecht begin.”
Gelukje brengt Legmeervogels terug in de wedstrijd
De Uithoornaars herpakten zich enigszins en kwamen via een gelukkige treffer weer langszij. Een hoekschop werd door de doelman van Valken ’68 verkeerd verwerkt: de bal belandde via zijn handen in het eigen doel. “Niet de mooiste, maar hij telt,” glimlachte Honsbeek. Met 1-1 gingen beide ploegen rusten.
In de tweede helft keerde het beeld volledig. Legmeervogels speelde beter georganiseerd en dicteerde het spel. Na een goed uitgespeelde hoekschop kwam de ploeg op 2-1, vermoedelijk via Robin Wakkers, al bleef de maker onduidelijk. “Ik kon niet goed zien wie hem het laatste tikje gaf, maar Robin zat er dichtbij,” aldus de trainer.
Daarna begon Legmeervogels te groeien. “We hielden de bal beter vast, de juiste mensen kwamen op het juiste moment aan de bal,” analyseerde Honsbeek tevreden. Valken ’68 probeerde het met hoge druk, maar Legmeervogels bleef rustig. Toen de thuisploeg een strafschop huizenhoog over schoot, leek de overwinning in de tas.
En toen ging het alsnog mis
Toch kreeg het duel een wrang slot. In de 82e minuut benutte Derk Streefkerk een penalty en bracht Legmeervogels op 3-2. “Toen dacht ik: dit pakken we,” zei Honsbeek. Maar waar de ploeg het duel had moeten ‘kapot spelen’, verzuimde ze de kansen af te maken. Streefkerk raakte even later nog de paal, en binnen drie minuten lag de bal aan de andere kant in het net: 3-3.
“Dat is ontzettend zuur,” verzuchtte de trainer na afloop. “We verdedigen de voorsprong niet goed, en dat mag ons niet overkomen. We hadden hier gewoon moeten winnen.”
Gemengde gevoelens bij de trainer
Toch overheerst er ook realisme bij Honsbeek. “Vooraf zeiden we: als we hier een punt pakken, is dat prima. Maar als je zo dichtbij bent, voelt het als een nederlaag.”
Met zeven punten uit vier wedstrijden blijft Legmeervogels in het linkerrijtje van de Eerste Klasse A, maar de les is duidelijk: wedstrijden worden pas gewonnen als de concentratie tot het laatste fluitsignaal standhoudt.
